Тогтмол цагт босох амаргүй юм аа.
Өглөө босоод аниатайгаа цэцэрлэгтээ явлаа. Үүдний даажин даажин дээр суух гэсэн чинь байдаггүй. Аниа намайг багшид минь уйлуулан байж үлдээгээд явлаа.
Би нөгөө ширээнийхээ хөлний дэргэд нэг сандалтай болсон. Тэр сандлаа бас хамгаалдаг ажилтай болсон доо. Нэг хүүхэд сандал дээр минь суух гэхээр би хазаад хөөгөөд явуулсныг сонсоод ээж хүүхэд хазаж болохгүй гэж хэлсэн, гэхдээ хааяа өөр яах учраа ч олохгүй үе байх юм.
Би өдөр унтаад сэрэхдээ аавыгаа санаад дуудсан ч дэргэд минь байсангүй.
Орой ээж, эгч хоёр намайг авч харихад би гэртээ орохгүй санаатай эсэргүүцээд барсангүй. Аав шөнө ирээд намайг зөндөө эрхлүүлсэн. Аавдаа хайртай.
No comments:
Post a Comment