Сургууль

Ирмүүн сургуульд орлоо. Хичээлийн шинэ жилийн нээлт болох гээд бид сургуулийн гадаа хүлээж зогслоо. Ирмүүн хэсэг зогссоноо залхуу нь хүрэв бололтой, эвшээхээр нь:

- Сургуульд өдөр унтуулдаггүй шд гэв.
- Тийм үү? Хэзээ ч үү?
- Хэзээ ч унтуулахгүй.
Хэсэг байж байснаа
- Маргааш унтуулах уу? гэнээ. Өнөө өдөр унтах дургүй залуу чинь унтуулахгүй гэхээр улам унтмаар болоод байгаа бололтой.

Одоо манай залуу ч 2-р ангийн том залуу болсон доо.

Тоос сорогчинд дурлагч

Нэмүүн Румбаг (автомат тоос сорогч) ёстой зүгээр байлгадаггүй шд. Өстөн дайсан гэж бодоод байдаг юм уу, эсвэл өрсөлдөгч, эсвэл тоглоом гэж боддог юм уу, бүү мэд.
Асаангуут гүйж очоод унтраана. Тэгснээ буцааж асаагаад эргэж харан харан зугтаана. Тэгснээ очиж унтраана. Ер нь эвдчих магадгүй.
Ердийн тоос сорогчинд ч бас дуртай. Асаангуут ард нь ирээд, муухай халуун агаарыг нь үнэрлээд л суучихдаг юм. Тэгээд л гэрээр дагаж хөөцөлдөөд л. Бас өөрөө соруулах гэж үзнэ. Ингээд бодохоор Нэмүүн тоос сорогчинд дуртай юм байнаа.

Ээжийн охин

Ц: Дүү хурдан том болоосой.

Э: Яагаад? Дүүтэйгээ тоглох гэсийм үү?

Ц: Үгүй, ээжтэйгээ унтъя.