Ирмүүн цэцэрлэгтээ өдөр бүр машин ч юм уу, супер баатар ч юм уу нэг тоглоом бариад явна. Алга болгоно гэж бараг байхгүй, яг бариад л хүрээд ирнэ. Уул нь багш нь тоглоом авчирч болохгүй гэдэг ч өөрийн тоглоомтойгоо очих нь нэр хүндийн асуудал юм шиг байгаа юм, авч явна гэж зүтгээд нэмэргүй.
Нэг орой цэцэрлэгээс ирээд Ирмүүн гомдоллов.
- Ээж ээ, Сүлдээ миний машиныг кармаандаа хийчихээд өгөхгүй байсан.
- Тэгвэл дахиж машин авч яваад дэмий юм байна, миний хүү битгий авч яваарай.
Байдал эвгүйгээр эргэж, тоглоом авч явах эрхгүй ч болох магадлал байгааг Ирмүүн мэдэрч:
- Карманд нь багтахгүй том машин л аваад явчихъя гэж зальтай хэллээ.
Төрсөн өдрөөрөө (Саарал цамцтай нь Сүлдээ.)